Zwarte els
Algemeen
Zwarte elzen hebben een vrij oppervlakkig wortelgestel waarmee ze veel water uit de grond trekken. De boom kan 25 tot 30(35) m hoog worden, maar dat komt zelden voor. Elzen vermeerderd door uitlopers worden meestal meerstammig. De stam is recht en gaat ver tot in de kroon door. De twijgen zijn kaal. [1]
Het hout van de zwarte els is zeer bestand tegen verrotting, op voorwaarde dat het volledig ondergedompeld blijft (bijvoorbeeld tijdens het gebruik als heipaal).[1]
De plant groeit op alle gronden, maar verkiest nattere plaatsen zoals waterkanten. Minder algemeen in het bergland. De zwarte els houdt van natte, overstroomde, diepe, kalkarme, voedsel- en humusrijke grond. Zwarte els is winterhard, droogtegevoelig, oppervlakkig wortelend en lichtminnend.[1]
Elzen trekken typische fauna aan, onder meer sijzen (op de elzenpropjes) en typische insecten (elzenhaantje, wit schaapje, ...). De inheemse elzen leven in symbiose met de bacterie Frankia alni die zorgt voor de binding van stikstof uit de lucht. Deze levensgemeenschap bevindt zich in knolletjes aan de wortels. De els functioneert dus als groenbemester.[1]
Logboek
- Midden oktober 2015 - Twee stammen van de Zwarte els omgehaald.
- Midden november 2015 - Shiitake besteld voor de stammetjes van de zwarte els. Stammetjes zijn ongeveer 60 cm lang. Nodig zijn 2 à 3 deuvels per rij (om en om). 6cmØ 3 rijen, 8cmØ 4 rijen, 9/10cmØ 5 rijen, 11cmØ 6 rijen.