Naar inhoud springen

Zeekool

Uit Homestead

Algemeen

Zeekool (Crambe maritima) is een zoutminnende vaste plant die vooral in Europa langs de kustlijn voorkomt en eetbaar is. Het is een relatief nieuwe groente voor Nederland. In omringende landen wordt het al beschreven als eetbaar sinds half 18e eeuw. Zeekool gedijt goed op zilte grond. In Nederland wordt het in de winter via twee groothandels verkocht, of kan het in het wild langs de Afsluitdijk of op de Waddeneilanden worden gevonden. Op Texel wordt het ook verbouwd. De stengels of stammen van de plant kunnen worden gegeten, en hebben een lichte koolsmaak. Hiertoe worden de stengels geblancheerd, of in plakjes geroerbakt. Ook is de stengel rauw te consumeren. De plant heeft grote, groene bladeren, die echter niet eetbaar zijn. Wel kunnen de jonge scheuten, al dan niet gebleekt, worden gegeten.[1]

Logboek

  • Midden maart 2015 - Zeekool onder een net geplaatst
  • Midden dec 2015 - Zeekool langs hoofdpad geplant (2 stuks). Botten er omheen. Plantafstand ±80cm. Later kiezel toevoegen. De afgebroken wortels gestekt, eigenlijk te vroeg, maar kan zeker geen kwaad!
  • Eind jan 2016 - Stekken zeekool naar de kas verplaatst, het is relatief warm weer nu buiten. Kunnen ze afharden.
  • Eind mrt 2016 - Stekken Zeekool uitgeplant

Teelt

Als je reeds over zeekoolplanten be­schikt, vertrek je van wortelstekken. In het voorjaar snijd je de zijwortels van de wortelstokken van enkele volgroeide zeekolen in stukjes van 5-10 cm lengte. De stukjes zijn on­geveer zo dik als een potlood en dragen enkele knopen. Bovenaan snijd je ze recht af, onderaan schuin, zodat je later weet dat de stekken met de scherpe kant de grond in moeten. Vervolgens zet je de wortelstekken rechtop en naast elkaar in een bak met teelaarde achter glas of in een verwarmde ruimte. De kop van de wortel steekt net boven de grond uit. Geleidelijk aan vormen zich op hel bovenste snijvlak jonge scheuten en onderaan fijne bijwortels. Als hel zover is, hard je de stekken enkele dagen af, waarna je ze in de volle grond kan planten. Het eerste jaar laat je de plant volledig uitgroeien. Vanaf het tweede of het derde jaar begin je de sten­gels te bleken. Daarvoor plaats je in januari boven elke plant een omge­keerde stenen of plastic pot van 20 cm. Over elke pot gooi je een dikke laag aarde of stro. Je kunt ook rechtstreeks aanaarden tot op ongeveer 25 cm hoogte, net zo­als bij asperges of molsla. Onder de volstrekte duisternis loopt de wortel uit en blijven de jonge scheuten wit. Het forceren (inkuilen) van de wortels lukt uiteraard ook in een donkere en matig warme (12-16°C) ruimte, zoals een kelder.[2]

vermenigvuldiging: zaad, wortelstekken, scheuren, plantafstand: 60 x 75 cm[2]

Wortels van 1 à 1,5 cm diameter worden in maart-april op 5cm lengte gesneden, best van 3-4 jaar oude moederplanten. De bekomen wortelstokken moeten alle in dezelfde richting gehouden worden, om bij het inpotten het bovenste van het onderste uiteinde te kunnen onderscheiden. De bekomen wortelstokken worden geplant in potten van 12 cm diameter. Voor het inpotten wordt potgrond gemengd met zand gebruikt. De stekken worden diep geplant, zodat het bovenste gedeelte van de wortelstokken een weinig boven de grond uitsteekt. Je kunt ook in maart uitlopers afnemen. Dit zijn scheuten die een eindje ver van de moederplant boven de grond uitkomen. Laat er, zo mogelijk een eindje wortel aan. Zet ze in potten en teel onder glas tot eind april. Op een diep bewerkte grond worden de planten eind mei uitgeplant op een afstand van 50 x 50 cm. Zaailingen met losse wortel worden geplant als ze 4-5 blaadjes hebben.[3]

Plantafstand: 80 x 60cm[4]

Referenties