Sla
Algemeen
Sla (Lactuca sativa) is een geslacht van bladgroenten die tegenwoordig rauw gegeten wordt. In de Romeinse tijd werd sla overigens nog gekookt omdat hij nog niet mals genoeg was. Er zijn veel verschillende typen sla: typen die een krop vormen en typen die dat niet doen. De oude Egyptenaren kenden al stengelsla, waarvan de stengel gegeten werd. Sla vormt aanvankelijk een stengel (in lengte variërend naargelang het type) met bladeren, maar wanneer je hem niet op tijd oogst, gaat de stengel verlengen (doorschieten), in bloei komen en zaadjes met vruchtpluis produceren. Verder kan het blad al of geen anthocyaan bevatten, waardoor zowel rode als groene slatypes bestaan. De vermoedelijke wilde stamouder van de sla is kompassla (Lactuca serriola). [1]
Logboek
- 9 februari 2014 - Verschillende Slasoorten voorgezaaid. Buiten onder glas: 8 rolletjes rode salanova, 8 rolletjes groene Salanova, 6 rolletjes hilde II, 6 rolletjes bindsla (groen) en 6 rolletjes kropsla. Binnen in de vensterbank: 6 rolletjes ijsbergsla.
- begin apr 2015 - Sla en rode bindsla voor de vroege teelt uitgeplant in wisselveld 8. Dwarse rijen op 30cm. 25cm binnen de rij tussen de planten. Net er overheen.
Soorten
- Botersla of kropsla (Lactuca sativa var. capitata)
- IJsbergsla of ijssla (Lactuca sativa var. capitata "Iceberg")
- Bindsla of Romeinse sla (Lactuca sativa var. longifolia, synoniem: Lactuca sativa var. romana)
- Pluksla (Lactuca sativa var. angustana)
- Snijsla (Lactuca sativa var. foliosa / crispa)
Teeltplan
Een teeltplan voor sla zou kunnen volgens de kalender die te vinden is op: Tuinieren.nl.
Zaadteelt
Het zaad is 3-5 jaar houdbaar [2]