Melganzevoet
Naast het gebruik van het zaad als meel, waren ook de bladeren als bladgroente in gebruik. Melganzenvoet smaakt naar spinazie (behoort tot dezelfde plantenfamilie) en heeft een hoog caroteen-en vitamine C gehalte. Ook het ijzer en eiwit gehalte is hoger dan menige andere koolsoort. Bovendien bevat het blad oxaalzuur, en dient daarom niet in grote hoeveelheden gegeten te worden. Het meldeblad kun je dan ook op dezelfde manier gebruiken als spinazie of rauw in een gemengde sla maar ik vind hem veel lekkerder in soepen. Van het meel van de zaden kan brood gebakken worden of een soort pap. De zaden bevatten caroteen, calcium, fosfor en kalium. Waar onze Tollun-man waarschijnlijk geen behoefte aan had maar waar je de plant ook voor kunt gebruiken is zeep. De geplette wortels kunnen dienen als zeepvervanger omdat ze saponine bevatten. Wat de Tollun-man wellicht ook niet wist is dat saponinen het zuurstof uit het water verdrijven, je kunt deze dan ook gebruiken, om visjes te ‘verdoven’, deze zijn dan gemakkelijk te vangen. [1]