Walnoot
Algemeen
Met walnoot of okkernoot wordt meestal gedoeld op de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom (Juglans regia). De vruchten van andere soorten in het geslacht walnoot (Juglans) heten ook zo, maar zijn in de praktijk minder vaak in de handel.
Bloeiwijze en productie
Mannelijke en vrouwelijke bloemen komen bij de walnoot aan dezelfde boom voor. Mannelijke bloemen zijn in katjes verenigd. Vrouwelijke bloemen bevinden zich al of niet in trossen aan het einde van nieuwe scheuten, die in het voorjaar ontstaan uit de eindknop van de langloten en uit enkele daaronder gelegen knoppen. Bij de rassen die bekendstaan als kortlotdragers komen vrouwelijke bloemen ook aan de kortloten voor, dus meer gespreid langs de takken. Deze rassen (zoals Broadview en Nr. 16) zijn dus in principe veel vruchtbaarder.
Vele rassen kunnen vrucht zetten met eigen stuifmeel, maar verschillende bloeitijden van de mannelijke en vrouwelijke bloemen kan dit beletten. Bij de meeste rassen bloeien de mannelijke en de vrouwelijke bloemen namelijk niet tegelijk. De mannelijke bloemen bloeien meestal eerst, hetgeen protandrie wordt genoemd, maar er zijn ook rassen waarbij het omgekeerde het geval is (protogynie). Daarom is het aan te bevelen om tenminste twee verschillende rassen te planten waarvan de bloeiperioden van de mannelijke en de vrouwelijke bloeiwijzen elkaar voldoende overlappen.
De walnoot is een windbestuiver. Omdat de mannelijke bloeiwijzen zeer veel stuifmeel leveren dat over grote afstanden kan worden getransporteerd, worden in commerciële beplantingen slechts enkele bestuiverbomen per hectare geplant. Bij het planten van de bestuivers kan het beste rekening worden gehouden met de overheersende windrichting.
Er zijn rassen die zonder eigen of vreemd stuifmeel toch noten leveren, als gevolg van apomictische vruchtzetting (apomixie). De neiging tot apomictische vruchtzetting kan echter van jaar tot jaar verschillen, waardoor het aanplanten van een geschikte bestuiver toch meer oogstzekerheid geeft. [1]
Logboek
Teelt en oogst
Vermeerderen
Geënt of gezaaid
De ene notenboom is de andere niet. Wie slechts één boom in de tuin wil, doet er goed aan het Canadese ras ’Broadview’ te planten. Dat is een geënte boom die niet al te groot wordt en het onmiskenbare voordeel heeft dat de mannelijke katjes tegelijk met de vrouwelijke bloemen bloeien, zodat bestuiving altijd verzekerd is. In tal van kwekerijen zijn nog andere geënte bomen op naam te koop. ’Buccaneer’ is eveneens een Canadees ras met uitmuntende eigenschappen. Beide bomen zijn zo goed als resistent tegen brandvlekkenziekte en andere notenziekten. Het Nederlandse ras ’Axel’ heeft vuistgrote, zoete noten, maar is echter gevoelig voor bacteriebrand. Geënte bomen dragen al op jonge leeftijd, maar het enten van notenbomen is niet gemakkelijk en gebeurt in gespecialiseerde kwekerijen. Van zaailingen wordt gezegd dat het tot twee decennia kan duren eer de eerste vruchten verschijnen, maar vaak geven ze toch na een jaar of 7 à 8 al vruchten. En als u geluk heeft, zijn ook de noten van zaailingen behoorlijk groot. Een noot zaaien is heel gemakkelijk: stop een grote rijpe noot enkele centimeters onder de grond en wacht af. In de lente ziet u een jong boompje uit de grond komen. [2]