Spinaziezuring
Algemeen
Zevenjaars spinazie, een andere naam van spinaziezuring, ook wel genoemd Engelse spinazie of Eeuwige spinazie. Het is een zuringsoort (Rumex Patentia) met forse bladeren en een zachtzure smaak. Overblijvende, winterharde bladgroente, die zeer vroeg in het voorjaar uitloopt. [1]
De plant wordt 50 - 150 cm hoog en heeft een spoelvormige wortelstok. De lichtgroene, 30 - 45 lange en 10 - 15 cm brede bladeren zijn lancetvormig. De wortelstandige bladeren zijn niet gekroesd en de bladsteel heeft diepe groeven dit in tegenstelling tot die bij de krulzuring. De plant bloeit van mei tot in oktober met groene bloemen die met 10 - 20 bloemen in slanke pluimen zijn gerangschikt. [2]
De Spinaziezuring heeft bredere bladeren dan de veldzuring. Het heeft een zacht-zure smaak. Vroeg in het voorjaar kan er al geplukt worden. Het gaat ook om de jonge bladeren. De oude bladeren zijn minder geschikt om te eten omdat er dan teveel oxaalzuur in zit. Wanneer de plant in zaad schiet vormt deze een forse bloeistengel van minstens 1,5 m. Wanneer je die verwijdert vormt de plant nieuw blad. De spinaziezuring is te eten als gewone spinazie, maar fijngesneden blad kan ook heel goed door een omelet. Het kan ook door soepen of vers kleingesneden over salades. [3]
Bloeitijd: mei - augustus [3]
Logboek
Teelt en oogst
Zaaien in april is mogelijk, maar liever wachten tot augustus. Voor een meerjarige teelt de planten uitzetten op ca. 35 x 35 cm. Ook ideaal voor in de kas, kan in de kas wel vrij hoog worden, en is lang oogstbaar. [1]
Gebruik
Het blad wordt in salades en soepen verwerkt. Dit kan tot in mei als het gewas in bloei schiet en daarna in de herfst na het afsterven van de bloeistengel. [1]
De jonge bladeren worden als bladgroente gegeten in Oost-Europa met name in Bulgarije, Macedonië en Servië. In Roemenië wordt het ook gebruikt in soepen. [2]