Mispel
Algemeen
Latijnse naam: Mespilus germanica.
- In mispelvruchten zit veel vitamine C.
- Mispels werken sterk laxerend en verlichten menstruatiepijn.
- De mispel bloeit op het einde van de lente of begin van de zomer.
Oogsten
De vruchten blijven, ook nadat de bladeren gevallen zijn, nog lang aan de takken hangen. De oogst kan beginnen zodra de kleur van de vruchten roestbruin is. Zij hebben niet per sé vorst nodig om genietbaar te worden, maar het rijpingsproces wordt er wel door versneld. De in oktober geoogste vruchten moeten nog een tijdje blijven liggen, want pas wanneer de vrucht zacht is geworden, kan de fermentatie beginnen. Daardoor ontstaat het specifieke aroma van de mispel.
De vruchten moeten lang aan de struik blijven hangen; dit komt uiteindelijk de smaak ten goede. Omstreeks oktober hangen de vruchten in de struik. Heb geduld; laat er eerst een paar lichte nachtvorsten overheen gaan, voordat u oogst. De vorst zorgt ervoor dat het vruchtvlees zacht wordt. Na die nachtvorsten kan er worden geoogst. Dan nog is het raadzaam de vruchten (met de stelen rechtop) een tijdje op een koele plaats te bewaren. Ze lijken dan wel rot te worden, maar zijn dit beslist niet.
Begin meteen met mispels te oogsten als de eerste van de boom valt.
Mocht er door omstandigheden (storm) eerder geoogst moeten worden, brengt de diepvries uitkomst.
De mispel is rijp in october maar is dan nog oneetbaar, deze mispels smaken uitgesproken wrang en zijn hard. Laat ze eerst enkele weken in het donker liggen, tot ze zacht en donker zijn. Dit fermenteringsproces gaat sneller wanneer ze na nachtvorst geplukt zijn of in de diepvries gelegen hebben.
Er worden droge kleine harde goudbruine vruchten gevormd, die in oktober rijp, maar dan nog ongenietbaar, melig en wrang, zijn. Na de eerste nachtvorsten worden ze zacht en bruin, en dan kunnen ze na een poosje wel gegeten worden. Aanbevolen wordt ze in oktober of november na een nachtvorst te plukken en ze met de bovenkant naar onderen twee tot drie weken te bewaren op een koele plaats. De vrucht wordt 'beurs' waarbij de kleur via een fermentatieproces, het bletten, verandert van groen/wit naar donker bruin en de smaak zoet weeïg proeft. Ook is het mogelijk de vruchten enkele dagen in de diepvriezer te leggen, waarna ze gegeten kunnen worden.
Snoeien
Een mispel moet je zo min mogelijk snoeien. Hoe meer je snoeit, des te meer verticaal groeiende scheuten. Een jonge struik moet door middel van snoeien worden opgeleid: drie of vier hoofdtakken worden in de beginjaren aangehouden. In de winter worden deze hoofdtakken met eenderde van de lengte ingesnoeid. Er zullen in het daaropvolgende seizoen veel zijtakken aan deze hoofdtakken worden gevormd. Mispel bloeit op tweejarig hout. In navolgende jaren worden alleen oude vruchttakken weggeknipt als de kroon te dicht dreigt te worden.
Keuken
- Ze moeten niet rotten, als ze zacht zijn kun je ze als fruit eten.
- Mispels kun je ook in zoetzuur zetten zonder inmaakkruiden, net als agurken.
- Ze zijn geschikt voor het maken van gelei door hun hoge gehalte aan pectine
De mispel kan uit de hand gegeten worden en heeft een lichtzoete, kruidige smaak. De mispel kan worden gebruikt voor een compote of voor mispelmoes. Mispelmoes maken gaat op een eendere manier als appelmoes. De mispels moeten worden gekookt, en vervolgens kan er een theelepel speculaaskruiden aan toegevoegd worden. Wie zoet is ingesteld, kan ook suiker toevoegen. Het verdient aanbeveling de moes te zeven. [1]
Referenties
</references />