Kleine veldkers
- Latijnse naam: Cardamine hirsuta [1]
- Eenjarige plant van 5-25 cm hoog [1]
- Bladeren: samengesteld, als de kers [1]
- Bloemen: wit, klein, in vertakte trosjes [1]
- Het is een van de vroegst eetbare kruiden en kan al vroeg in het jaar geplukt worden [1]
De kleine veldkers is een winterannuel. Dit zijn planten die ontkiemen in de herfst of de winter. Bloei, zaadvorming en verspreiding volgen elkaar in snel tempo op in de lente. Het zijn planten die je vaak terugvindt op bodems die in de zomermaanden snel opwarmen en uitdrogen, met name op zandgronden dus. Voor veel tuiniers is kleine veldkers één van de vele jaarlijks terugkerende nachtmerries, maar je kan het plantje ook bewonderen om zijn overlevings- en verspreidingsdrang. Zogauw er in de tweede helft van de winter wat zachtere dagen voorkomen, zie je het plantje plots overal opduiken, vooral in tuinen met veel kale aarde. En dan mag je nog gaan wieden of schoffelen, binnen de kortste keren lijken duiken er nieuwe plantjes op te duiken. En wanneer hun zaad rijpt, wordt duidelijk waar de volksnaam ‘Springzaad’ vandaan komt: Bij de minste aanraking schieten de hauwtjes hun zaden een heel eind weg. Hauwtjes, want inderdaad is springzaad een plantje uit de familie van de kruisbloemen, zoals de kolen uit onze moestuin, maar ook groenten met een net zo pittige smaak als deze veldkers, zoals radijs en mosterd, en wilde planten als Barbarakruid en Herderstasje. [1]
En eigenlijk is het een plantje dat je vooral in grote getalen terugvind in netjes aangeharkte tuinen met veel onbedekte aarde. In tuinen met veel mulching, en waar de grond zo weinig mogelijk verstoord wordt; zal je het kruidje meestal jaar na jaar in aantal zien afnemen...
Keuken
De gehele plant kan gegeten worden en heeft een prettig zoete, mild peperige smaak. Hij kan verwerkt worden in salades, is een goede vervanger van waterkers en gaat heel goed samen met roomkaas. [1]