Tomatillo: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| Regel 10: | Regel 10: | ||
De plant kan worden vermeerderd door middel van zaaien of stekken. <ref name="wikipedia"/> | De plant kan worden vermeerderd door middel van zaaien of stekken. <ref name="wikipedia"/> | ||
Ik heb haar tot 2 keer toe in de kas geprobeerd; met als resultaat enorme planten met heel veel heel lange scheuten en wel bloemen maar geen of amper vruchten. Na die 2 pogingen heb ik besloten dat ze niet geschikt is voor onze kas. Buiten daarentegen doet ze het echter best goed in Nederland, mits ze op een zonnige en beetje beschutte plaats wordt geplant. Door haar omvang lijkt ze wat minder geschikt voor pot maar ik heb dat zelf eigenlijk nog nooit geprobeerd (in pot zal ze zowiezo wel wat kleiner blijven en dat is het toch best te doen, lijkt me). | |||
Tomatillo’s kiemen bij ongeveer 20 graden zeer snel (binnen 7 tot 10 dagen). Als je ze te vroeg zaait krijg je heel iele dunne ziekelijke zaailingen, zaai ze liever zo rond half tot eind maart voor, in potgrond die je met een kwart deel grof zand hebt verluchtigd, zaai ze niet dieper dan 1/4 centimeter en dek af met wat vermiculiet of zand. Zet het zaaisel in een warme vensterbank met zon en binnen een week staan de zaailingen dan al boven. Zorg dat de temperatuur ook na de kieming in ieder geval wel boven de 15 graden blijft. Je zult zien dat een tomatillo snel kiemt en groeit, misschien nog wel sneller dan een tomaat. Nadat het tweede bladpaar is verschenen kun je de zaailingen verspenen (tenzij je de zaden natuurlijk per stuk in een potje hebt gezaaid). Gebruik dan licht opgewarmde luchtige niet te natte potgrond. De wortelkuit mag niet uitdrogen maar ook niet kletsnat blijven. | |||
Plant de planten niet uit voor 12 mei (IJsheiligen), en zoek voor de plant een warm, zonnig plekje. Plant ze op minimaal 30 x 40 centimeter uit. Ik zelf vind het prettig om bij het planten gelijk een stok te plaatsen aangezien ze die door haar lengte (en de hier in het Zuidwesten altijd aanwezige wind) wel nodig gaat krijgen in een later stadium. Geef de eerste dagen voldoende water dat je licht laat opwarmen door de zon (zet in de ochtend alvast een gieter water in de zon). | |||
In het begin groeit de Tomatillo niet zo snel maar als ze eenmaal op gang is en wat groter is, gaat ze steeds harder en sneller groeien, tot ongeveer 120-150 centimeter hoogte. Zoals al eerder gezegd is het plaatsen van een stok op een gegeven moment handig omdat ze anders met regen, wind, etc. wel om zou kunnen vallen (ze heeft niet een heel dikke hoofdstam maar maakt daarboven wel een relatief grote en zware massa zijscheuten en bladeren). Ze hoeft niet gesnoeid te worden, maar te lange stengels die andere planten in de weg zitten kun je gerust wegknippen. | |||
<ref name="mooiemoestuin"/> | |||
== Oogst == | == Oogst == | ||
Versie van 13 feb 2014 10:40
Algemeen
De tomatillo (Physalis philadelphica, synoniem: Physalis ixocarpa) of Mexicaanse aardkers is een lampionplant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). Het is een verwant van de goudbes (Physalis peruviana) en de echte lampionplant (Physalis alkekengi). De plant wordt gekweekt in het zuiden van de Verenigde Staten, Mexico, Midden-Amerika (vooral in Guatemala), het bergland van Oost-Afrika, Zuid-Afrika en op sommige plekken in India, Oost-Azië en Australië (onder andere in Queensland). De soort werd reeds door de Maya's en de Azteken gekweekt. [1]
De Tomatillo is een éénjarige, niet winterharde plant. Ze wordt behoorlijk groot (zo’n 120-150 centimeter). Ze maakt vrij veel zijtakken met lichtgroen blad. Vanaf ongeveer juli verschijnen dan de kleine gele bloempjes in de oksels die later uitgroeien tot de harde vruchten die rijp zijn als de hoesjes waarin ze zich bevinden verdorren en openbarsten. Er zijn 2 soorten tomatillo’s, met groene en met paarse vruchten (zie foto bovenaan de pagina), de paarse vruchten zijn niet helemaal paars maar meer “gemarmerd” en het vruchtvlees is overwegend groen), beiden hebben ongeveer dezelfde smaak.[2]
Teelt
De plant kan worden vermeerderd door middel van zaaien of stekken. [1]
Ik heb haar tot 2 keer toe in de kas geprobeerd; met als resultaat enorme planten met heel veel heel lange scheuten en wel bloemen maar geen of amper vruchten. Na die 2 pogingen heb ik besloten dat ze niet geschikt is voor onze kas. Buiten daarentegen doet ze het echter best goed in Nederland, mits ze op een zonnige en beetje beschutte plaats wordt geplant. Door haar omvang lijkt ze wat minder geschikt voor pot maar ik heb dat zelf eigenlijk nog nooit geprobeerd (in pot zal ze zowiezo wel wat kleiner blijven en dat is het toch best te doen, lijkt me). Tomatillo’s kiemen bij ongeveer 20 graden zeer snel (binnen 7 tot 10 dagen). Als je ze te vroeg zaait krijg je heel iele dunne ziekelijke zaailingen, zaai ze liever zo rond half tot eind maart voor, in potgrond die je met een kwart deel grof zand hebt verluchtigd, zaai ze niet dieper dan 1/4 centimeter en dek af met wat vermiculiet of zand. Zet het zaaisel in een warme vensterbank met zon en binnen een week staan de zaailingen dan al boven. Zorg dat de temperatuur ook na de kieming in ieder geval wel boven de 15 graden blijft. Je zult zien dat een tomatillo snel kiemt en groeit, misschien nog wel sneller dan een tomaat. Nadat het tweede bladpaar is verschenen kun je de zaailingen verspenen (tenzij je de zaden natuurlijk per stuk in een potje hebt gezaaid). Gebruik dan licht opgewarmde luchtige niet te natte potgrond. De wortelkuit mag niet uitdrogen maar ook niet kletsnat blijven. Plant de planten niet uit voor 12 mei (IJsheiligen), en zoek voor de plant een warm, zonnig plekje. Plant ze op minimaal 30 x 40 centimeter uit. Ik zelf vind het prettig om bij het planten gelijk een stok te plaatsen aangezien ze die door haar lengte (en de hier in het Zuidwesten altijd aanwezige wind) wel nodig gaat krijgen in een later stadium. Geef de eerste dagen voldoende water dat je licht laat opwarmen door de zon (zet in de ochtend alvast een gieter water in de zon). In het begin groeit de Tomatillo niet zo snel maar als ze eenmaal op gang is en wat groter is, gaat ze steeds harder en sneller groeien, tot ongeveer 120-150 centimeter hoogte. Zoals al eerder gezegd is het plaatsen van een stok op een gegeven moment handig omdat ze anders met regen, wind, etc. wel om zou kunnen vallen (ze heeft niet een heel dikke hoofdstam maar maakt daarboven wel een relatief grote en zware massa zijscheuten en bladeren). Ze hoeft niet gesnoeid te worden, maar te lange stengels die andere planten in de weg zitten kun je gerust wegknippen. [2]
Oogst
Zaadwinning
Keuken
De tomatillo kan in fruitsalades of tot compote worden verwerkt. In Mexico wordt van tomatillo's en chilipepers de scherpsmakende saus salsa verde bereid. In Mexico en de Verenigde Staten worden tomatillo's ingeblikt. [1]