Gewoon speenkruid: verschil tussen versies
Uiterlijk
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| Regel 1: | Regel 1: | ||
{{tocright}} | |||
== Logboek == | |||
===2019=== | |||
* Begin mrt - [[Speenkruid]] uitgeplant voor het hutje en bij het poeltje. | |||
===2016=== | |||
* Eind apr - [[Speenkruid]] uit de achtertuin uitgeplant bij de poel | |||
== Algemeen == | == Algemeen == | ||
* '''Ranunculus ficaria subsp. bulbilifer''', synoniem: '''Ficaria verna subsp. bulbifer''' | * '''Ranunculus ficaria subsp. bulbilifer''', synoniem: '''Ficaria verna subsp. bulbifer''' | ||
== Gebruik == | == Gebruik == | ||
Versie van 19 mrt 2019 19:30
Logboek
2019
- Begin mrt - Speenkruid uitgeplant voor het hutje en bij het poeltje.
2016
- Eind apr - Speenkruid uit de achtertuin uitgeplant bij de poel
Algemeen
- Ranunculus ficaria subsp. bulbilifer, synoniem: Ficaria verna subsp. bulbifer
Gebruik
De bladeren van gewoon speenkruid bevatten veel vitamine C. Vroeger werd de plant dan ook gebruikt tegen scheurbuik. Ze werd ook veel verwerkt in salades. Belangrijk is dat de bladeren dan voor de bloei worden geplukt. Tijdens de bloei ontwikkelt de plant in de bladeren namelijk protoanemonine en saponine, giftige stoffen. De bladeren smaken dan bitter en worden dan ook door weidedieren gemeden. Na de bloei verdwijnen de bovengrondse delen. Bij drogen wordt protoanemonine omgezet in een minder werkzame stof, anemonine, die ook giftig is. De plant bevat ook etherische olie. De wortel bevat anemonine, tannine en triterpeen-saponinen. Vroeger werd ze in- en uitwendig gebruikt bij aambeien. Inwendig gebruik is echter niet verantwoord.[1]