Naar inhoud springen

Tamarillo: verschil tussen versies

Uit Homestead
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 15: Regel 15:
De oogst van de tamarillo hangt sterk af van de temperaturen en lichtinval. Meestal zijn de vruchten rijp rond oktober, november en december. Het is dus belangrijk deze plant na het groeiseizoen te overwinteren op een vorstvrije plaats waar de vruchten kunnen afrijpen. <ref name="tuinadvies"/>
De oogst van de tamarillo hangt sterk af van de temperaturen en lichtinval. Meestal zijn de vruchten rijp rond oktober, november en december. Het is dus belangrijk deze plant na het groeiseizoen te overwinteren op een vorstvrije plaats waar de vruchten kunnen afrijpen. <ref name="tuinadvies"/>


== Zaadwinning ==
== Snoeien ==
 
Inderdaad,…snoeien! Dit wordt al snel duidelijk bij het telen van dit gewas. Het is belangrijk de grote, dikke zachte takken, jaarlijks terug te snoeien om verwildering te voorkomen. Snoei alles in tot op 1,5 m en het volgende jaar zal de boomtomaat rijkelijk uitlopen een stuk kleiner blijven.


== Keuken ==
== Keuken ==


Tamarillo kent een vrij scherpe smaak en wordt dus beter oranje gegeten.
Volledig rood is de smaak te uitgesproken en erg bitter. Vooral de dunne maar taaie schil kan zeer bitter zijn. Het velletje kan best verwijderd worden door de vrucht met kokend water te overgieten en daarna onmiddellijk in koud water onder te dompelen. Na zo'n behandeling kan het velletje zonder veel moeite af de vrucht worden getrokken.
Gehalveerde bessen met wat suiker er bovenop kun je ook uitlepelen. <ref name="tuinadvies"/>
== Referenties ==
== Referenties ==
<references/>
<references/>


[[Category:Nederlandse namen]]
[[Category:Nederlandse namen]]

Versie van 7 jan 2014 20:48

Algemeen

Tamarillo (Cyphomandra betacea) is beslist een mysterieus vruchtgewas. De felrode, geel, oranje of soms scharlakenrode eivormige vruchten worden sinds geruime tijd zelfs in beperkte aantallen in de winkel verkocht. Net zoals de tomaat, paprika, aardappel, aubergine,... behoort ook deze boomtomaat tot de familie van de nachtschadigen of Solanaceae. De oorsprong van de tamarillo is terug te vinden in het Andesgeberchte van Peru. Het zijn dan ook planten die van de warmte houden, maar in ons klimaat lukt het eveneens om ze te laten groeien en zelfs te laten afrijpen. [1]

Teelt

Zaaien van tamarillo’s kan vanaf maart tot april en zelfs mei gebeuren. Dat kan in potjes of gewoon in zaaibakjes met een onderlinge zaaiafstand van 5 cm om vroege verplanting te voorkomen. Het opkomstresultaat bij het zaaien is meestal wel opmerkelijk goed te noemen maar de boomtomaat wordt niet graag verspeend. Na 1 a 2 weken kiemen de zaden en al vrij spoedig verschijnen de eerste echte blaadjes en moeten de plantjes in een grotere pot. De opkweek van dit vruchtgewas gaat vrij vlot met weinig problemen. Net als bij de gewone tomaten moeten we bij de tamarillo wel de jonge planten regelmatig nazien op aantasting van witte vlieg. Voor witte vlieg is de boomtomaat wel iets gevoeligere dan zijn familie. De planten verlangen veel water tijdens droge perioden, zorg er voor dat de potkluit niet kan uitdrogen. [1]

Oogst

De oogst van de tamarillo hangt sterk af van de temperaturen en lichtinval. Meestal zijn de vruchten rijp rond oktober, november en december. Het is dus belangrijk deze plant na het groeiseizoen te overwinteren op een vorstvrije plaats waar de vruchten kunnen afrijpen. [1]

Snoeien

Inderdaad,…snoeien! Dit wordt al snel duidelijk bij het telen van dit gewas. Het is belangrijk de grote, dikke zachte takken, jaarlijks terug te snoeien om verwildering te voorkomen. Snoei alles in tot op 1,5 m en het volgende jaar zal de boomtomaat rijkelijk uitlopen een stuk kleiner blijven.

Keuken

Tamarillo kent een vrij scherpe smaak en wordt dus beter oranje gegeten. Volledig rood is de smaak te uitgesproken en erg bitter. Vooral de dunne maar taaie schil kan zeer bitter zijn. Het velletje kan best verwijderd worden door de vrucht met kokend water te overgieten en daarna onmiddellijk in koud water onder te dompelen. Na zo'n behandeling kan het velletje zonder veel moeite af de vrucht worden getrokken. Gehalveerde bessen met wat suiker er bovenop kun je ook uitlepelen. [1]

Referenties