Naar inhoud springen

Bloedzuring: verschil tussen versies

Uit Homestead
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 17: Regel 17:
== Referenties ==
== Referenties ==
<references />
<references />
[[Category:Nederlandse namen]]

Versie van 26 nov 2013 11:37

Algemeen

Latijnse naam: Rumex sanguineus.

de Rumex een winterharde vaste plant. Ze wordt zo’n 35 centimeter hoog en vanaf het tweede jaar na zaaien gaat de plant ook bloeien met decoratieve aren. De jonge blaadjes zijn lekkerder (malser van structuur en zachter en frisser van smaak) dan oudere bladeren en tijdens de bloei wordt de smaak nog minder. Pluk en eet dus vooral in het voorjaar en vroege zomer de eetbare blaadjes. Bedenk daarbij dat Zuring erom bekend staat dat ze veel oxaalzuur bevat (zoals ook Rabarber). Eet vooral wanneer je de blaadjes lekker vindt, maar eet het niet in al te grote hoeveelheden en te vaak per week (je krijgt er dan heel lichte vergiftigingsverschijnselen van als diaree, en teveel oxaalzuur is slecht voor gal en nieren (wellicht rekening mee houden wanneer je gasten krijgt met bijvoorbeeld een nieraandoening!). Dat klinkt allemaal niet zo prettig maar geloof me wanneer ik zeg dat wanneer je eens per week of per 2 weken een aantal blaadjes door een salade mengt, je echt niet bang hoeft te zijn voor deze verschijnselen. Maar houd deze waarschuwing wel in gedachten en houd er rekening mee wanneer je veel zou willen gebruiken, zeker in soepen, stoofschotels, etc. [1]

Teelt

Kalender

  • Zaaien: eind februari tot begin september [1]
  • Oogsten: eind mei tot eind november, beste oogst van maart t/m mei [1]

Zaadteelt

Na de bloei verschijnen de zaden, je moet ze uiteraard goed laten rijpen aan de plant, maar ze wel oogsten voor de zaden na de rijpingstijd weg waaien. Ik begreep dat de verschillende Rumexsoorten heel gemakkelijk onderling kunnen kruisen. Om kruising te voorkomen zul je dus met de hand moeten bestuiven en de planten min of meer isoleren. Bij de Rumex sanguineus zijn de goede zaailingen al heel snel te herkennen; zelfs jonge zaailingen hebben al de duidelijke rode bladnerven. [1]

Referenties