Beukenzwam: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
|||
| Regel 14: | Regel 14: | ||
== Oogst == | == Oogst == | ||
Heb ik nergens kunnen vinden! | |||
== Culinair == | == Culinair == | ||
Versie van 14 nov 2013 07:40
Algemeen
Latijnse naam: Hypsizygus tessulatus.
De beukenzwam is zeer geliefd in Japan en wordt daar intensief geteeld. Zijn oorsprong ligt in de gematigde gebieden van Europa, Azië en Noord-Amerika. [1]
De beukenzwam komt van origine uit Japan en is daar ook wel bekend onder de naam Shimeji. Het vruchtvlees van de beukenzwam is wit, evenals het steeltje. De hoed kan 2 tot 5 cm groot worden. De beukenzwam staat in Japan bekend als superieure paddestoel vanwege de textuur en geur, en kan voor veel toepassingen worden gebruikt, bijv in soepen en sauzen. De beukenzwam wordt kleinschalig in Nederland en België geteeld en is ook thuis te kweken.[2]
Teelt
Gaten boren in de stam volgens de juiste voorgeschreven verdeling. Deuvels met broed er in en afsmeren met bijenwas.
Groeit op: iep, beuk, berk, populier, wilg, eik, esdoorn en ander hardhout. [1] Zie hiervoor ook houtsoorten voor paddestoelen.
Oogst
Heb ik nergens kunnen vinden!
Culinair
Bereiding en smaak: “Matsutake voor de geur, Shimeji voor de smaak” is een Japans gezegde. Ook hier wordt de smaak, die zoet noot-achtig is, zeer gewaardeerd. Wordt geroerbakt, verwerkt in soepen en sausen. [1]
De beukenzwam kan in zijn geheel bereid worden en heeft een zeer goede smaak en presenteert mooi in een mengeling. Lang houdbaar en groeit op trossen. Bij de juiste bereiding blijft deze paddenstoel knapperig. [3]
Je kunt ze niet rauw eten. Ze zijn minder goed verteerbaar en hebben rauw een bittere smaak. Houd de bereiding wel kort om ze nog lekker knapperig te houden. [4]